Klimmen of alpinisme: hoe kies je op basis van je profiel?

Dit is waarschijnlijk het meest onderscheidende punt. In een klimzaal of op een "uitgeruste rotswand", is de veiligheid zogenaamd "passief". De steunpunten liggen dicht bij elkaar, het materiaal is getest om herhaaldelijk vallen zonder gevaar te weerstaan. Hulp is vaak binnen handbereik via de telefoon. De inspanning is van korte duur: zodra je de route hebt voltooid, ben je binnen enkele seconden weer beneden.

Het beoefenen van deze sport in het hooggebergte vereist echter een "actieve" inzet. Bij alpinisme is het terrein nooit volledig veilig. Vallende stenen, verborgen spleten of plotselinge weersveranderingen zijn factoren waarmee je rekening moet houden. Veiligheid in de bergen hangt af van je vermogen om niet te vallen (want een val kan ernstige gevolgen hebben op een gletsjer of een bergkam) en van de expertise van een berggids.

➡️ Als je je fysieke grenzen wilt verleggen in een veilige omgeving, is klimmen iets voor jou. Als je op zoek bent naar avontuur en afzondering, ondanks de onzekerheid van de omgeving, dan is alpinisme echt iets voor jou.

Op lichamelijk vlak is klimmen een sport waarbij alles draait om kracht, flexibiliteit en behendigheid.Het vraagt veel van je bovenlichaam: vingers, onderarmen, rugspieren en buikspieren. Een klimmer op een klimlocatie als Freÿr moet explosief kracht kunnen zetten en zich supernauwkeurig kunnen positioneren.Mentaal moet je kunnen omgaan met de angst om te vallen (het "voorklimmen") en het oplossen van technische problemen.

Alpinisme vraagt om een ijzersterk uithoudingsvermogen. Een klassieke bergbeklimming begint vaak om 3 uur 's ochtends om te profiteren van de ijslaag op de sneeuw. Je moet een rugzak van 10 tot 15 kg dragen, 8 tot 12 uur lopen en ondanks de vermoeidheid geconcentreerd blijven. Mentaal heeft een alpinist alles van een ultrarunner: je moet ongemakken (kou, dorst, langdurige inspanning) kunnen verdragen om je doel te bereiken. Het is een discipline waarbij veerkracht vaak belangrijker is dan pure kracht.

De geografie speelt een belangrijke rol in je dagelijkse leven als sporter, en in België is het contrast opvallend. Het "vlakke Vlaanderen" is, gek genoeg, een plek waar veel mensen graag klimmen. Als je voor klimmen kiest, kun je dat het hele jaar door doen. Wallonië heeft tal van klimlocaties langs de Maas of de Ourthe, met kalksteen van hoge kwaliteit. Van de majestueuze rotswand van Freÿr tot de rotsen van Beez of Marche-les-Dames, er is altijd wel een rots in de buurt. En als het Belgische weer eens niet meewerkt, is er een netwerk van klimzalen en indoor klimcentra (in Brussel, Luik of Gent), een van de dichtste in Europa, dat een perfect alternatief biedt om na het werk te trainen.

Alpinisme daarentegen vereist een heel andere logistiek voor een Belgische inwoner. Omdat er geen hooggebergte is in ons land, beoefen je deze discipline vooral tijdens "expedities". Om de Mont Blanc te bedwingen, het Écrins-massief of de Aiguilles de Chamonix te verkennen, moet je een trip naar de Alpen of de Pyreneeën plannen. Dit vraagt veel meer organisatie: de reis, toegang tot berghutten en omgaan met de hoogte. De Belgische alpinist moet bijzonder geduldig en flexibel zijn.Je moet vaak de juiste "weersomstandigheden" afwachten in België voordat je kan vertrekken.Het is een sport die in intensieve sessies wordt beoefend, vaak tijdens cursussen in de zomer voor rotsalpinisme of in de winter voor ijsklimmen

Om de juiste keuze te maken, moet je weten wat je gelukkig maakt:

➡️ De moeilijkheidsgraad: wil je kijken of je een 7a (hoog niveau) kunt halen? Vind je het leuk om een beweging te doen die je eerst onmogelijk vond? Sportklimmen geeft je meteen deze voldoening.

➡️ De top koste wat het kost: droom je ervan om de wereld van bovenaf te zien, gletsjers over te steken en een intense ervaring te beleven met je touwpartner? Dan is alpinisme echt iets voor jou.

➡️ Hybride vooruitgang: veel sporters gebruiken klimmen als training. Door een betere zaalklimmer te worden, zul je veel rustiger zijn tijdens klimpassages in de buitenlucht tijdens een beklimming van een hoge top.

Het is helemaal oké, en zelfs een goed idee, om niet te snel te kiezen. Voor een beginner is klimmen de meest logische instap. Zo leer je de veiligheidsreflexen (achtknoop, zekeren, communiceren) in een veilige omgeving. Het is een onmisbare technische basis die je je hele leven van pas komt, zelfs als je een echte alpinist wordt.

Alpinisme heeft een complexere leercurve vanwege de omgeving. Om je eerste stappen te zetten, is het belangrijk om je in te schrijven voor een beginnerscursus met berggidsen of via bergbeklimmersclubs (Club Alpin Belge, Klim- en Bergsportfederatie, CAT). Daar leer je hoe je stijgijzers gebruikt, hoe je met een ijsbijl omgaat en vooral hoe je je inbindt om een gletsjer over te steken en de valkuilen van gletsjerspleten te vermijden.

Om je te helpen kiezen, zijn hier drie typische profielen in de wereld van alpinisme en klimmen:

De technicus: houdt van verfijnde, mooie bewegingen en zichzelf overtreffen op een 30 meter hoge rotswand. Geeft de voorkeur aan het comfort van een goed uitgeruste klimlocatie.

De verkenner: houdt van langdurige inspanningen, ongerepte sneeuwlandschappen en het gevoel van absolute afzondering op een bergtop. Is bereid een zware rugzak te dragen om bijzondere momenten te beleven.

De complete alpinist: het profiel van Simond bij uitstek. Klimt de hele winter in de klimzaal om tijdens zomerse alpinismetochten technische moeilijkheden van niveau 4 of 5 te kunnen overwinnen.

De meest gebruikelijke manier is om van klimmen over te stappen op alpinisme. Je behendigheid op een rotswand is een groot voordeel bij het overwinnen van technische rotsrichels. De overgang vereist echter wel dat je leert het terrein te lezen: weten wanneer je je moet inbinden, hoe je een relais plaatst op een niet-uitgerust gebied en vooral weten wanneer je de beklimming moet staken als de weersomstandigheden verslechteren.

Omgekeerd kan een alpinist gaan klimmen om meer zelfvertrouwen te krijgen. Door je intrinsieke niveau op de rotswand te verbeteren, verminder je je mentale vermoeidheid tijdens verticale passages in de bergen, omdat je over een grotere technische marge beschikt.

Als het om klimmen gaat, is de hele wereld jaloers op onze kalksteenmassieven langs de Maas. Freÿr, vlakbij Dinant, blijft het absolute mekka: de uitdagende rotsplaten en duizelingwekkende wanden zijn al jarenlang de plek waar de beste alpinisten van het land trainen. Als je liever bouldert, hoef je de grens ook niet over te steken: de rotsen van Beez of de uithoeken van Pont-à-Lesse bieden stimulerende technische uitdagingen.

Om alpinisme uit te proberen, blijven de Alpen onze favoriete bestemming. Chamonix wordt vaak de "7e Belgische provincie" genoemd omdat je er zoveel landgenoten tegenkomt, maar het Écrins-massief of het Zwitserse Wallis (erg populair bij de leden van de Club Alpin Belge) bieden ruigere routes. Deze toppen zijn perfect voor een eerste beklimming nadat je hebt geoefend op de technische rotsplaten van onze lokale massieven. Het is deze passage langs Belgische rotsen die vaak de reputatie van onze alpinisten in het hooggebergte bepaalt.